Tytuł brzmi dość egzotycznie, jednak za chwil kilka dowiecie się, że nie ma w tym grama przesady :)

Otóż wyspa Piasek to jedna z odrzańskich wysp we Wrocławiu. Jej nazwa powiązana jest bezpośrednio ze znajdującym się tam pięknym gotyckim kościołem p.w. NMP, którego wezwanie brzmi Sancta Maria in Arena i pochodzi od rzymskiego kościoła św. Marii zbudowanego w miejscu dawnego cyrku, a że arena cyrkowa wysypywana była piaskiem – stąd nazwa wyspy. Natalia i Bartek wybrali sobie wspaniałe miejsce na ceremonię ślubną. Wysokie, strzeliste, czerwone witraże i przestrzeń wywarły na mnie duże wrażenie.

Po zaślubinach cały orszak ślubny przeszedł przez Most Tumski do Ostrowa Tumskiego, którego historia sięga X stulecia. Tam własnie powstał, otoczony drewniano-ziemnym wałem, gród Piastów. Centralnym jego punktem była kaplica św. Marcina – mojego patrona :)
W chwili obecnej znajduje się tam wspaniała Katedra p.w. św. Jana Chrzciciela, kościół św. Piotra i Pawła, kościół św. Marcina, seminarium i wiele innych ciekawych miejsc.

Wesele odbyło się w Auli Papieskiego Wydziału Teologicznego w samym sercu Ostrowa Tumskiego, dzięki temu mogłem popełnić tam kilka nocnych zdjęć przed samymi oczepinami, zarówno w ogrodzie nad Odrą, jak i na samym Ostrowie.

Natalia i Bartek wymarzyli sobie sesję plenerową na zamku w Grodźcu koło Bolesławca.
To marzenie również udało się zrealizować przy wspaniałej pogodzie i dobrych nastrojach :)

I tu powinienem zaprosić znudzonych długim wstępem na prezentację zdjęć, jednak nie byłbym sobą gdybym nie skreślił kilku słów na temat samego zamku :)

Zamek został wzniesiony na powulkanicznym, bazaltowym wzgórzu. Jest prawdziwie bajkowy. Organizowane są tam liczne imprezy:
- Legnicko-Brzeski Turniej Rycerski o Srebrny Pierścień Kasztelana
- Międzynarodowe Biesiady Zespołów Kresowych
- Śląskie Święto Pieśni
- Agroturystyczne Święto Wina i Miodu Pitnego
Zamek poza swoimi walorami architektonicznymi posiada restaurację i hotel.
Jeśli chcielibyście poznać jego historię, to odsyłam na www.grodziec.com

Zapraszam na prezentację:

Tym razem pomijam słowo wstępne i od razu zapraszam na prezentację.

PSZCZYŃ SIĘ DO KULTURY – pod takim hasłem Pszczyńskie Centrum Kultury i Plessart zorganizowali w Pszczynie Weekend Teatralny i Festiwal Ceramiki. Można było podziwiać produkty ponad 20 pracowni rękodzieła artystycznego. W ramach festiwalu zorganizowane zostały otwarte warsztaty garncarskie dla dzieci. Wspólnie z rodziną Artura Strąk postanowiliśmy w nich uczestniczyć. Oto jak radziły sobie nasze pociechy.

I dwa strzały ze spaceru po parku w Pszczynie.

Dzień był tak piękny i pogodny, że postanowiliśmy również odwiedzić „nowe” i „stare” Bielsko. Dzieci miały okazję zobaczyć pomniki bohaterów popularnych polskich bajek – Bolka i Lolka oraz Reksia.

Tym razem miałem przyjemność fotografowania w Olsztynie koło Częstochowy. To bardzo znane i chętnie odwiedzane przez turystów miejsce na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej, ze względu na malownicze ruiny zamku, niegdyś twierdzy nie do zdobycia. Historia zamku sięga aż po XIV wiek, kiedy to Kazimierz Wielki zamek przebudował, tworząc z niego twierdzę obronną. W 1656 zamek został zdobyty przez Szwedów i od tego czasu popadł w ruinę. Krąży legenda, że na zamku pojawia się biała zjawa Macieja Borkowica, przeciwnika polityki Kazimierza Wielkiego, skazanego na śmierć głodową i więzionego w lochach pod jedną z wież. Tego dnia nie była to biała zjawa, a Panna Młoda w białej sukni :) Zapraszam na zdjęcia.

Ciepli, radośni  i zakochani w sobie. Nic więcej nie napiszę bo ciężko znaleźć słowa. Teraz zdjęcia.

Ranek był całkiem pogodny. Spakowałem cały sprzęt do samochodu i w dobrym nastroju wyruszyłem do Grodźca, dzielnicy Będzina. Grodziec jest mi dobrze znany z postindustrialnych plenerów ślubnych, realizowanych w ruinach cementowni, które za każdym razem wyglądają inaczej – kilkanaście dni temu  zaskoczył mnie widok zawalonego dachu  jednej z hal. Przede mną  leżały tony betonu i zbrojeń, w miejscu gdzie kiedyś wykonywałem zdjęcia. Wracając do tematu:  Po przyjeździe do Będzina pogoda zepsuła się. Zrobiło się ciemno i zaczął padać drobny deszcz, tak jakby para młoda przywiozła pogodę ze sobą z Irlandii. Właśnie w Irlandii,  w lecie 2006  odnotowano 57 deszczowych dni z rzędu. Ale przecież pogoda nie jest najważniejsza…

Gdy w drzwiach pojawił się Tomasz, nikt już nie myślał o pogodzie, a akcja, jak zwykle, nabrała tempa: wzruszające błogosławieństwo, ceremonia  w małym  kościele oraz wesele nad Pogorią w Dąbrowie Górniczej.

Plener zaplanowaliśmy na inny dzień, ale i tak stał pod znakiem zapytania, bo  nadal było bardzo chłodno, deszczowo,  a zbliżał się termin powrotu do Irlandii. Jednak los podarował nam jeden pogodny dzień i sesja doszła do skutku. Edyto i Tomaszu, bardzo dziękuję za fantastyczną atmosferę podczas zdjęć.

Zapraszam na prezentację.